focus on change

How 2 manage?!?

Al geruime tijd houd ik me bezig met alles wat te maken heeft met Big Data. Mijn focus lag in het begin voornamelijk op interne ontwikkeling, maar ik merk dat de markt steeds volwassener begint te worden en de vraag naar Big Data oplossingen toeneemt. Met andere woorden, er zijn steeds meer klanten die op zoek zijn naar Big Insights 🙂

Maar wanneer spreken we nou van Big Data? Ik kan hele colleges geven over deze vraag, zie ook mijn eerdere blog Welcome to my world, maar feitelijk is het antwoord simpel. De kern van deze vraagstukken zit ‘em in het verkrijgen van informatie uit data. En ‘Data’ wordt ‘Big’ wanneer de hoeveelheid, de complexiteit van de data of de snelheid waarmee je informatie uit de data wilt verkrijgen toeneemt.

Het verkijgen van inzichten uit grote hoeveelheden data voor een klant verreist een divers pallet aan vaardigheden van het technische installeren van een big data platform, het uitvoeren van complexe (statistische) analyses, het visueel presenteren van de resultaten tot klant interactie. De verreiste vaardigheden zijn zo verschillend en niet in een enkel individue aanwezig, althans ik heb ze nog niet ontmoet, met als gevolg dat je meerdere mensen voor het succesvol uitvoeren van zo’n project nodig hebt. Nou is dat niet de uitdaging, al geruime tijd loop ik te stoeien met de volgende vraag:

Wat is de juiste project management methodiek voor een Big Data / Data Analytics project?

Een Big Data of Data Analytics project bestaat uit een aantal fasen, namelijk de volgende 1.) probleem definitie, 2.) het voorbereiden van de data, 3.) het ontwerpen van een analytisch model, 4.) het testen van de opgestelde hypotheses, 5.) het visualiseren van de resultaten en 6.) het interpreteren van de resultaten.

Dit is een cyclisch proces, want de uitkomst van de vierde stap kan resulteren in een herontwerp van je analytisch model, maar een chronologische volgorde is zeker aanwezig. Het is niet mogelijk om stappen over te slaan. Maar hoe stuur je zo’n project nou het beste? Ik ben in de meeste technieken getrained van PRINCE2 tot de Agile methodieken, maar ik heb het ei van columbus nog niet ontdekt. Met andere woorden,  Big Data of Data Analytics projecten verreisen volgens mij een combinatie van verschillende project management methodieken.

Mijn lessons learned:

  • Verwelkom verandering aan de hand van nieuwe inzicht
  • Werk via korte cycli.
  • Betrek de klant / probleem eigenaar op dagbasis voor data validatie, interpretatie en toetsing van de probleem definitie en opgestelde hypotheses.
  • Prioriteer probleem stellingen en wijs deze toe aan een cycli en valideer en toest dit formeel met de opdrachtgever. Herhaal dit process bij aanvang van elke volgende cycli. Wijzigingen of verdere detaillering van de probleemstelling kunnen in dit geval opgelost worden in de volgende cycli. De grootste uitdaging van Big Insights is immers voorschreidend inzicht.
  • Zorg voor formele momenten van afstemming met de opdrachtgever en andere relevante betrokkenen om o.a. geadresserde probleemstellingen, detail, planning en andere benodigheden of wensen kort te sluiten.
  • Werk met een zelfsturende team van minimaal een IT’er /  software engineer, data analyst, visual designer en business consultant. In dit team is geen hiërarchie. Dit team is zelf verantwoordelijk voor het opstellen van haar planning, het bewaken van haar voortgang en het behalen van het gewenste inzicht op de voorafgedefineerde probleem definite. 
  • De rol van ‘traditionele’ projectmanager is voornamelijk geeint op het managen van de externe omgeving; stuurgroep, rapportages, escalatie en dergelijke en het faciliteren van het team in het uitvoeren van haar werkzaamheden.
  • Zorg voor een dagelijkse teammeeting, maar houdt het kort.

Kortom, nog genoeg te leren!! Keep U posted.

Me Myself & I

Me, Myself and I

Het lijkt wel of de hele wereld op vakantie is behalve ik 😦 Op meer dan de helft van de emails welke ik verstuur krijg ik een out of office melding, ik zie alleen maar vakantiekiekjes op Facebook en Instagram…en ik zit hier in een warm kantoor, zwetend achter mijn oververhitte computer de zomer door te ploeteren. Wat ben ik in godsnaam aan het doen!! Ik hoor ook op het strand te liggen, te genieten van de zon, mijn huid te laten bruien, spelen in het zand met de kinderen, de bal in de zee gooien voor de hond, cocktails te drinken met mijn geliefde….

Huh, what went wrong?!? Ja, there’s nobody to blame but me, myself and I. Ik had mezelf nog zo voor genomen om deze zomervakantie rustig aan te doen. Genoeg tijd in te ruimen / plannen voor de kinderen, lekker te sporten en eens goed na te denken wat voor een stappen mijn professionele carriere mij de rest van het jaar zou moeten brengen…of beter gezegd waar wil ik me nou eigenlijk mee bezig houden, wat vind ik leuk en wat wil ik vooral niet meer doen…en kan ik dit allemaal doen bij mijn huidige werkgever…of..

Ja…en dan is het ondertussen midden, bijna eind juli en als ik terugkijk op mijn goede voornemens van eind mei is het misgegaan bij het ontbreken van een planning. Ook al probeer ik mijn controlfreak neigingen enigszins los te laten, het hebben van een zekere tijdslijn en planning was in dit geval wel handig geweest. Doe ik dit niet..dan word ik geleefd door mijn agenda en bepalen anderen dus hoe mijn dagbesteding eruit ziet. Dus tijd om het heft weer in eigen handen te nemen. En ja…wat wil ik dan eigenlijk?

Ik wil…

  • genieten van de kleine dingen in het leven..en dus niet gestuurd worden door de snelheid en het materialisme van de maatschappij waar wij onderdeel van zijn. Mijn eigen coconnetje van ontspanning, onthaasting en intiem geluk
  • elk moment van contact waardevol maken door het creeren van verbinding…een moment van begrip, warmte, intimiteit en plezier
  • van elk moment / incident een leermoment kunnen maken om mezelf verder en verder te ontwikkelen
  • een bron zijn voor inspiratie en motivatie en dit via verschillende publieke platforms wereldkundig maken
  • de beste moeder ter wereld voor mijn kinderen zijn
  • een begripvolle en liefdevolle vrouw voor mijn man
  • fit en vitaal in en door het leven gaan
  • en nog zoveel meer…

Zou ik al enkele doelstellingen behaald hebben? Wie of wat ben ik nou eigenlijk? Pffff, genoeg om over na te denken. Tijd voor een glas wijn. Proost!!!

IMG_0234

Chaos

Ken je het gevoel dat je er geen grip op krijgt, dat alles misgaat….wat je ook doet, externe factoren zorgen er toch wel voor dat de boel ontspoort…en je weet het gewoon en het maakt je onverschillig, neerslachtig en enorm gefrustreerd.  

Ik kom net terug van een heerlijke lange meivakantie en heb enorm veel problemen mijn ‘oude’ leven en ritme weer op te pakken. Hoe deed ik dat in godsnaam voordat ik op vakantie ging?!? Mijn computer doet niet wat ik wil dat hij doet, mijn creativiteit en productiviteit heb ik waarschijnlijk nog in Italië laten liggen, ik heb nog geen letter op papier staan voor die offerte die ik allang af had moeten hebben, terwijl het al weken in mijn hoofd zit, ik geen flauw idee heb wat er nou precies van mij verwacht wordt in mijn nieuwe functie….en tot overmaat van ramp laat ik mijn sleutels ook nog in mijn fiets zitten met als gevolg dat ik mijn eigen huis niet meer in kom, mijn auto moet laten wegslepen er later achterkom dat mijn laptop nog in mijn auto zit om vervolgens een mannetje van de ANWB nog in te laten breken ook! 

Ik weet het niet meer hoor, maar deze week mag wel voorbij zijn. Hoe krijg ik in godsnaam weer grip en controle op mijn leven? Ik heb echt het gevoel dat ik nu als een kip zonder kop de tijd door kom, zonder enig besef van mijn omgeving, de gebeurtenissen, laat staan mijn dierbaren. 

Het is chaos in mijn hoofd, in mijn leven! Ondanks het feit dat Lorenz in zijn welbekende chaostheorie beschrijft dat in een schijnbare wanorde de structuur en logica toch exact bepaald is en geordend tot stand komt volgens een algoritme of rekenregel. Deze hogeschool wiskunde gaat op dit moment helaas aan mij voorbij, want ik zie geen orde of structuur in mijn ongeorganiseerde chaos. Het frustreert me alleen maar, ENORM! Laten we maar hopen op een goede afloop…everything has it’s reason.

hoffelijkheid

Verlangen

Er zijn momenten dat ik wens dat ik in de gouden eeuw leefde. Naast de mooie jurken, lijkt het me heerlijk om de hoffelijkheid te ervaren, de normen en waarden en beleefdheden van deze periode. De manier en charme waarop een man een vrouw het hof diende te maken, alvorens hij haar hand mocht voorzien van een vluchtige kus. Mannen op paarden die strijden om het hart van een vrouw…of gebeurt dat echt alleen maar in films?!?

Gedurende een groot deel van de 20ste eeuw speelde het verkrijgen van gelijke rechten voor de vrouw ten opzichte van de man een grote rol in de Nederlandse samenleving. Het hoogtepunt van de emancipatiebeweging was in de jaren 60 en 70 met de welbekende slogan van de actiegroep de Dolla Mina’s “baas in eigen buik”. Een groot deel van de doelstellingen van de emancipatiebeweging zijn bereikt, denk aan gelijke behandeling in het gezin en rechtspraak, seksuele vrijheid en het verkrijgen van stemrecht. Gelijke beloning en vertegenwoordiging in het bedrijfsleven blijven mijn inzien helaas nog steeds een punt van strijd.

Ik merk echter dat de emancipatiebeweging ook nadelige resultaten heeft, welke zich steeds dominanter manifesteren. Het initiële streven naar gelijkheid is in sommige gevallen doorgeslagen naar betweterigheid, narcisme, egoïsme en soms zelfs hufterigheid (denk aan het handelen van sommige medeburgers in het verkeer m/v).

Recent werd ik bijvoorbeeld voorgesteld aan een Italiaanse collega van mijn man. Deze meneer sprak niet goed Engels en richtte zich na het uitwisselen van elkaars naam en het schudden van de hand tot mijn man, in het Italiaans. Ik vond dit destijds zeer onbeleefd omdat ik wist dat hij over mij sprak. Ik stond ernaast! Ik ben de Italiaanse taal niet machtig, maar ik wist dat deze meneer over mij sprak, dat kon ik zien aan de manier waarop hij van mijn man, naar mij keek en weer terug. Achteraf bleek hij lovende woorden over mij te spreken ten aanzien van mijn geliefde…mmmwwhh, zat de naslag van de emancipatiebeweging mij in de weg. Ik veroodeelde deze actie als disrespect en minachting, terwijl deze meneer mijn man alleen maar complimenteerde met mijn zijn.

Zo ben ik er bijvoorbeeld niet aan gewend dat mijn mannelijk collega’s de deur voor mij openhouden, mijn jas aannemen of de stekker van mijn computer onder de tafel in een stekkerdoos stoppen. Ik ben opgevoed met het gevoel van gelijkwaardigheid, wat een man kan, kan ik toch ook! Ik hoef niet met egards behandeld te worden….toch?

Maar ik vind het eigenlijk, stiekem, best charmant. Mannelijke hoffelijkheid doet niet af aan mijn professionaliteit. Ik vind het charmant dat mijn vrouwelijkheid zo nu en dan door mijn Franse danwel Spaanse collega’s benadrukt wordt…en dit mogen wij in Nederland ook best wel doen…en niet alleen de mannen. Voornamelijk vrouwen mogen deze hoffelijkheid best weer accepteren en toestaan. Wij hoeven toch niet alles zelf te doen?!? Ik kan in ieder geval zo op z’n tijd best eens een sterke, mannelijke, helpende hand gebruiken, letterlijk en figuurlijk.

IMG_2682

Surrender

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ja ik ben een controlfreek. Mijn leven draait om plannen en lijstjes, daar voel ik me comfortabel en prettig bij. Plannen geeft mij de mogeljikheid en na te denken en te anticiperen op verschillende situaties en voorkomt het gevoel van stress. Zo leg ik bijvoorbeeld de avond van te voren mijn kleding voor de volgende dag klaar. Scheelt me een aantal doorpassen en enorm veel stress.

Echter het levert me niet altijd het gewenste resultaat op, tot mijn grote frustatie. Mijn neiging tot controle manifesteert zich niet alleen in relatie tot mijzelf, maar ook in relatie tot anderen. Een voorbeeld, ik heb een druk en hectisch leven. Ik werk 36 uur per week, ben moeder van een tweeling, getrouwd, probeer nog wat tijd vrij te maken voor sport, vrienden en familie. Kortom, de invulling van mijn week draait om een strakke planning. Wie brengt de kinderen naar school, wie laat de hond uit, hebben we eten in huis, wie haalt de kinderen uit de BSO etc…Cruciaal hierin is communicatie en afspraken. Echter…ik ervaar dat mijn neiging naar controle, dus het zoeken naar de zekerheid, steeds vaker averechts werkt.

Zeg maar eens tegen iemand ‘Denk niet aan een roze olifant’ of tegen je kinderen ‘Doe dit niet!’..wat gebeurt er juist!?! Precies..hetgene wat je niet wilt en waar je dus geen controle op hebt. Hoe meer controle ik probeer uit te oefenen, hoe minder controle ik in werkelijkheid heb. En wie heeft hier nou last van, ik, de ander of beiden?

IMG_2672

What’s next

Ik was me bewust van het feit dat 2015 voor mij turbulent zou beginnen, maar dat het letterlijk toeleven was van de ene naar de andere deliverable, had ik niet kunnen voorzien. Maar ik ben de eerste twee maanden, helaas niet zonder kleerscheuren, doorgekomen en heb even hard op de rem moeten trappen. En dan is het nu het moment om weer op adem te komen en ik vraag me serieus af…hoe draagt alles wat ik doe nou bij aan een groter geheel? Op welke manier voeg ik waarde toe en waaraan? En waar werk ik in godsnaam naar toe, wat is mijn persoonlijk doel, mijn missie en visie? Wie wil ik zijn en hoe wil ik dat andere mensen naar mij kijken, mij zien? En stel, ik kom morgen onder een bus, hoe wil ik herinnerd worden?

Pfff…wat voor een vragen een moment van rust niet oproept. Toch maar weer in de operationele mode gaan, verstand op nul en knallen? NEE!!

Dus, werk aan de winkel. Tijd voor bezinning, nadenken en (inter)visie met als resultaat het business plan van BV TechMom 😉. Off we go!!!

dora en diego

Be all you can be

Gisterenavond was het dan zover. Na enkele weken hard werken met een aantal collega’s mochten we ‘on stage’ voor het TEDX event. Je kunt het terugzien op TechMom Facebook pagina.

Mijn bewerkte verhaal kun je hier lezen:

Consultancy was voorheen een kennissector, maar de kennis die wij als consultants hebben is helaas niet uniek en onderscheidend meer. Steeds meer organisaties hebben tegenwoordig in-house consultants en de concurrentie in de markt wordt steeds intenser door o.a. internationale concurrentie, nieuwe niche spelers en  ZZP’ers. Deze verandering vergroot de druk op marge met als resultaat minder investeringen in groei en innovaties. Organisaties focussen op het behouden van haar marktaandeel en groei door overnames en acquisities.

Ik denk dat het onderscheidend vermogen van een organisatie echter niet gekocht kan worden. Het onderscheidend vermogen zit in het DNA van een organisatie….. en dit DNA is juist de motor voor groei en innovatie. En groei en innovatie gedijt het beste door optimaal gebruikmaken en inzetten van diversiteit. Innovatie en groei van binnenuit in tegenstelling tot groei door acquisitie.

En waarom is diversiteit in relatie tot groei en innovatie nou zo belangrijk?

Ik heb wat research gedaan en vat even kort te voornaamste bevinden voor je samen. Eind 2013 publiceerde HBR een onderzoek waarin zij aantonen dat organisatie met een divers leiderschapsteam frequenter markt groei en expansie laten zie, namelijk 45 procent meer groei en 70 procent meer markt expansie.

Een onderzoek van Forbes van eind vorig jaar toont aan dat diversiteit een key driver is voor innovatie. Bovendien zijn organisaties met een divers personeelsbestand, waarin groepen conform nationale verdeling vertegenwoordigd zijn, beter in staat om talent aan te trekken en te behouden. Dit talent is weer cruciaal in het bevorderen van een innovatie-organisatie cultuur.

Ook McKinsey heeft begin dit jaar haar bijdrage geleverd aan dit onderzoek domein. Dit toont aan dat sekse diverse-bedrijven 15 procent financieel beter presenteren en de financiële prestaties van etnisch diverse bedrijven zijn zelfs 35 procent beter dan de marktmediaan.

Ik hoor je denken..you made your point. Wij moeten dus ook meer gebruik maken van de diversiteit…exactly, maar er gaat nog iets mis.

Het probleem is dat ik werkzaam in een organisatie ben, met niet een heel erg divers personeelsbestand. Ik durf zelfs te spreken tot op zekere hoogte van een monocultuur; een cultuur waarin slechts een enkele varieteit voorkomt. Maar hoe kun je dan in godsnaam groei en innovatie creëren?!?

Volgens mij is diversiteit meer dan culturele of etnische achtergrond, sekse, geaardheid, meningen, overtuigingen of levenservaringen. Ik denk namelijk dat je ook van innerlijke diversiteit kunt spreken. Mijn innerlijke diversiteit zit ‘em in een balans tussen masculiene en feminiene kwaliteiten. ‘Zware woorden’ die ik graag meteen wil ontladen.

Een van de favoriete televisieseries van mijn kinderen is Dora en Diego. Voor degenen die Dora en Diego nog niet kennen…Dora is een ondernemende dame die met haar aapje Boots op ontdekkingsreis gaat door de jungle en alles wil weten over dieren, planten en bloemen. Als ze het niet meer weet, raadpleegt ze haar rugzak met survivalgereedschap en de zingende landkaart. En dan Diego natuurlijk, het neefje van Dora. Ik vind Diego veel cooler, want hij kan tenminste met dieren praten en beleeft enorm gave avonturen waarin hij dieren moet redden. En niet geheel onbelangrijk, Diego zijn rugzak is gevuld met high-tech gadgets en deze gadgets vind ik weer veel gaver dan dan zo’n suffe zingende landkaart.

Laten we Diego als metafoor gebruiken voor de masculiene kwaliteiten en Dora voor de feminiene kwaliteiten. Misschien had je het al doorhad, maar kan ik me veel beter identificeren met Diego. Ik wil ook dat mijn laptoptas gevuld is met high-tech gadgets. Maar dat betekent niet dat Dora er niet mag zijn. Zo’n zingende landkaart is best handig, ik ben toch altijd de weg kwijt.

Mijn Dora heb ik alleen nog niet zolang geleden ontdekt, maar ik heb wel geleerd dat wanneer ik neef en nicht samen de avonturen aangaan, ik juist veel meer kracht sta, veel meer gadgets tot mijn beschikking heb…en dit is wat ik nodig heb om creatief en innovatief te zijn. Kortom, ik wil in verbinding zijn met beiden kwaliteiten, altijd en overal.

En ik ben ervan overtuigd dat wanneer ik dit kan, anderen dit ook kunnen. En wanneer iedereen nou eens meer gebruik maken van zijn of haar innerlijke diversiteit, creeren wij gezamelijk een voedingsbodem voor innovatie, groei en creativiteit. Verandering komt van binnenuit en begint bij jezelf.

BE ALL YOU CAN BE!!!